5/2/14

Ιστορία για το μοίρασμα....

Στη σελίδα που έχω στο φατσοβιβλίο έβαλα το παρακάτω παράδειγμα...
"Χρήστος 3.5

- Χρήστο μου θα μου δώσεις λίγο πλαστελίνη κόκκινη να φτιάξω κι εγώ;
- Όχι, δεν σου δίνω
- Έλα Χρήστο μου, θέλω λίγο κόκκινη πλαστελίνη
- Δεν θέλω να σου δώσω.
- Καλά κι εγώ δεν θα σου δώσω κίτρινη που έχω
- Οχι θέλω κιτρινη
- Χρήστο μου είδες που δεν σου αρέσει που δεν σου δίνω; Δεν είναι ωραίο να μη δίνεις
- Θέλω κίτρινη!!!
- Θα μου δώσεις λίγο κόκκινη αν σου δώσω κίτρινη;
- Όχι θέλω και κίτρινη και κόκκινη!!
- Δεν μπορείς να τα έχεις όλα Χρήστο μου, ή θα μου δώσεις λίγο κόκκινη για να σου δώσω κίτρινη να μοιραστούμε ή αλλιώς θα έχεις μόνο την κόκκινη
- Μαμαααααα!
- Ναι αγάπη μου, στεναχωριέσαι αλλά είδες που δεν είναι ωραίο να μοιραζόμαστε;;

Το παιδί δεν γνωρίζει ακόμα το μοίρασμα, ο παραπάνω διάλογος δεν είναι μάθημα, είναι κόντρα για αυτό και καταλήγει σε κλάμα. Με την κόντρα δεν μαθαίνεις στο παιδί τίποτα. Το παιδί το μόνο που νιώθει είναι ότι πρέπει να διεκδικήσει αυτό που θέλει περισσότερο, και να κρατάει τα πράγματα του πιο κοντά να μην του τα πάρουν, αρχίζει να έχει άσχημη σχέση με το μοίρασμα.

- Χρήστο μου θα μου δώσεις λίγο πλαστελίνη κόκκινη να φτιάξω κι εγώ;
- Όχι, δεν σου δίνω
- Έλα Χρήστο μου, θέλω λίγο κόκκινη πλαστελίνη
- Δεν θέλω να σου δώσω.
- Έλα πάρε την κίτρινη την δική μου, θέλεις και λίγο πράσινη;;

Είμαστε το πρότυπο, δεν είμαστε ο συνομήλικας, είμαστε ο καθοδηγητής, δείχνουμε ότι μοιραζόμαστε τα πράγματα μας και όταν είναι έτοιμο το παιδί θα ακολουθήσει το παράδειγμα μας. Μην μπαίνετε σε κόντρες, δεν μαθαίνουν έτσι τα νήπια"



Χάρηκα όταν είδα ότι πολλοί γονείς το αντιλήφθηκαν.
Μερικοί γονείς όμως είχαν τις εξής απορίες:
- Μα έτσι δεν τους λέμε την αλήθεια, στην κοινωνία που ζούμε, όταν δίνεις παίρνεις. Υποτιμάμε τα νήπια αν νομίζουμε ότι δεν μπορούν να το αντιληφθούν αυτό
- Μα αν ο γονιός υποχωρήσει το νήπιο δεν παίρνει το μήνυμα ότι όλα είναι δικά του;
- Τελικά τι έγινε έμεινε μόνος του με όλες τις πλαστελίνες;

Σας παραθέτω μια ιστορία φανταστική. Θέλω να φανταστείτε όμως, μην μπλοκάρετε τη φαντασία σας.


"Ζεις σε μια χώρα όπου δεν δίνεις. Δεν έχεις μάθει να δίνεις ούτε να μοιράζεσαι. Ότι παίρνεις είναι δικό σου αυτόματα. Έχεις μάθει να αρπάζεις γιατί κανείς δεν δίνει. Είναι διαδικασία αγχώδης και πάντα φοβάσαι μην σου αρπάξουν τα πράγματα αλλά είναι φυσιολογικό και έτσι έχεις μάθει να λειτουργείς. Δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει να δίνεις.
Και σε πάνε σε μια χώρα να όπου είναι ωραίο να δίνεις. Κοιτάς γύρω σου και ο κόσμος δίνει, και ρωτάει για να πάρει. Δεν καταλαβαίνεις γιατί το κάνουν αυτό. Εσυ δεν ξέρεις να δίνεις, και δεν θέλεις.

(Θέλω να μπειτε στο πετσί του ρόλου ε;)

Ανυπομονείτε να βρεθείτε με τον οδηγό που θα σας μάθει, θα σας εξηγήσει. Δεν μπορείτε να ζήσετε έτσι.

Έρχεται ο οδηγός και σας βάζει μπροστά σας πεντε τσάντες. Σας αρέσουν και τις παίρνετε αμέσως κοντά σας, είναι τώρα δικές σας. Τώρα βγάζει δίπλα του άλλες πέντε τσάντες. Σας αρέσουν πολύ. Δεν τις αρπάζετε γιατί είναι και ο οδηγός, τον φοβάστε λίγο, είναι μεγάλος. Και επίσης είναι ο οδηγός κάτι θέλει να σας πει μάλλον.

- Θέλω τις τσάντες
- Θα μου δώσεις μια από τις δικές σου για να σου δώσω μια από αυτές;
- Εεε όχι αυτές είναι δικές μου, αφού τις πήρα. Θέλω και αυτές
- Α όχι, αν δεν μου δώσεις μια από τις δικές σου δεν σου δίνω μια από τις δικές μου
- Μα τι λες;; Να σου δώσω την δική μου τσάντα;; Δεν πας καλά, εγώ δεν δίνω, άκου να δώσω; Τα πράγματα τα αρπάζουμε, και όταν τα αρπάζουμε γίνονται δικά μας.
- Και αυτές δίπλα μου είναι δικές μου και δεν στις δίνω αν δεν μου δώσεις μια από αυτές.
- Όχι, όχι, μα δεν καταλαβαίνεις; Είναι δικές μου, τις πήρα, δεν γίνεται να στις δώσω. Αν θέλεις πρέπει να τις αρπάξεις. Και αν δεν μου δώσεις αυτές δίπλα σου θα τις αρπάξω εγώ
- Δεν σου αρέσει που δεν στις δίνω ε; Έτσι γίνεται όμως, για να σου δώσω εγώ μια πρέπει να μου δώσεις κι εσύ μια
- Δεν καταλαβαίνω. Γιατί να σου δώσω μια τσάντα για να μου δώσεις μια και να μην κρατήσω τις δικές μου και να αρπάξω και τις δικές σου;
- Γιατί έτσι γίνεται, δίνεις για να πάρεις. Αλλιώς θα μείνεις μόνο με τις δικές σου
- Νομίζεις!!Αμα στις βουτήξω θα σου πω εγω. Και μάλλον καλύτερα να κρύβω τα πράγματα μου εδώ πέρα και να αρπάζω πιο γρήγορα, δεν καταλαβαίνουν εδώ αυτοί.
- Μην νευριάζεις, αν θες να ζήσεις σε αυτήν την κοινωνία, θα πρέπει να ακολουθείς αυτούς τους κανόνες. Δεν σου δίνω τίποτα αν δεν μου δώσεις κι εσύ. Έτσι πάει.
- Α καλά, φοβάστε να αρπάξετε εδώ πέρα μου φαίνεται….

Ακυρώνετε τον οδηγό γιατι σας σπάει τα νεύρα

Ερχεται ο καινούριος οδηγός.Σας βάζει μπροστά σας πεντε τσάντες. Σας αρέσουν και τις παίρνετε αμέσως κοντά σας, είναι τώρα δικές σας. Τώρα βγάζει δίπλα του άλλες πέντε τσάντες. Σας αρέσουν πολύ.

- Θέλω τις τσάντες
- Θα μου δώσεις μια από τις δικές σου για να σου δώσω μια από αυτές;
- Εεε όχι αυτές είναι δικές μου, αφού τις πήρα. Θέλω και αυτές
- Έλα, θέλεις να σου δώσω μια κόκκινη από τις δικές μου;;
- ... Εεε ναι, θα μου δώσεις;; Τι έτσι; Μόνος σου;
-  Ναι αμέ, έχω και άλλη, στη δίνω, να πάρε, θέλεις να σου δώσω όλες μου τις τσάντες;
- Ναι, θέλω.
- Κοίταξε, έχω και αυτά τα πορτοφόλια που είναι δικά μου, θέλεις ένα;
- Ωωω ναι ναι
- Θέλεις να μου δώσεις κι εσύ μια τσάντα;
- Εεε όχι, είναι δικές μου.
- Εντάξει θα περιμένω. Θέλω εσύ να μου τη δώσεις όποτε νιώσεις έτοιμη. Δεν θα την πάρω μαζί μου και θα στη δώσω όποτε μου τη ζητήσεις γιατί ειναι δική σου. Θα μου τη δώσεις για να την κρατήσω και θα στη δώσω πίσω.
- Τι, και αυτές που μου έδωσες πρέπει να σου δώσω πίσω;
- Ναι, όποτε θες. Στις έδωσα γιατί το ξέρω ότι θα μου τις επιστρέψεις. Σου έχω εμπιστοσύνη. Θέλεις να δεις ότι αν μου δώσεις την τσάντα σου θα στη δώσω πίσω;
- Να πάαρε..
- Ευχαριστώ, ωραία τσάντα. Εντάξει τώρα, πάρτην πίσωJ

Τι εύκολο!! Δίνεις και παίρνεις, χωρίς να αρπάζεις, και δεν είναι μόνιμο, στα δίνουν πίσω! Πολύ πιο ωραία από τη χώρα μου που πρέπει να αρπάζεις κάτι και αν δεν τα καταφέρεις, δεν έχεις τίποτα!"

Το μοίρασμα μαθαίνεται αν το διδάξεις έτσι, με πρότυπο, να νιώσει το παιδί, ότι το να δίνεις είναι ωραίο, είναι εύκολο. Σέβεσαι την ιδιοκτησία του και δεν το πιέζεις να μοιράζεται για να καταλάβει ότι ό,τι δίνει το παίρνει πίσω. Μόνο έτσι μόνο του θα αντιληφθεί την ιδιοκτησία και το σεβασμό στην ιδιοκτησία του άλλου.Το παιδί θέλει επανάληψη. Δεν θα του δώσετε και θα μοιραστείτε μια φορά και θα σας δώσει και θα μοιραστεί αμέσως. Θέλει να νιώσει τη σιγουριά πρώτα ότι η ιδιοκτησία του δεν κινδυνεύει. Θέλει να νιώσει ότι το μοίρασμα δεν είναι κακό και πιεστικό. Θέλει να νιώσει ότι όταν μοιράζεται είναι κάτι που το επιλέγει το ίδιο και δεν το διατάζει η μαμά του.
Δώστε του χρόνο, ρωτήστε τον αν θέλει να δώσει κάτι, υπενθυμιστείτε του ότι πρέπει να περιμένει τη σειρά του. Και πάνω από όλα γίνετε το παράδειγμα του ανθρώπου που θέλετε να  γίνει το παιδί σας

1 σχόλιο:

  1. Πολλές έννοιες:σεβασμός, εμπιστοσύνη,ελεύθερη επιλογή/βούληση και τελικά....ισοτιμία. Η φράση σου όμως να γίνουμε το παράδειγμα του κρύβει όλη την ουσία. Καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ShareThis