20/11/13

Τι ΒΟΗΘΑΕΙ τα παιδάκια μας μέχρι δύο χρονών;;


- Περιβάλλον, περιβάλλον, περιβάλλον! 
Σφραγίστε ντουλάπια, τάπες στις μπρίζες,βάλτε γυάλινα, σιντι ψηλά, στρώστε χαλί 20 ευρώ απο τους κινέζους, γωνίες στα τραπέζια, φτηνά έπιπλα(!), έπιπλα στην άκρη. 
Μπογιές που βγαίνουν με νερό, φτηνά ρούχα μέσα στο σπίτι, πινέλα, μαρκαδόρους, πλαστελίνες που τρώγονται (φτιάξτε). Ντουλάπια με τάπερ, λεκάνες, πλαστικές τσιμπίδες, και κατσαρόλες ανοιχτά και προσβάσιμα! 
Θέλουν μπρίζες, πολύμπριζα και άστε τα να βγάζουν το άχτι τους! Περιβάλλον όπου το παιδί είναι αμολημένο να ικανοποιήσει την περιέργεια του χωρίς Μη!

- Να λέτε σαν μάντρα, δεν έχω έλεγχο της νύστας, της κύστης, του εντέρου, της πείνας και της μάθησης του παιδιού μου! Ξεκόλλα μάνα, πατέρα! Μπορώ να πάρω το ωραίο γιογιο, μπορώ να έχω πάντα υγιεινό φαγητό στο σπίτι, μπορώ να έχω ωραία ρουτίνα ύπνου, μπορώ να αμολήσω μαρκαδόρους και χαρτιά αλλά ΔΕΝ μπορώ να τα πιέσω να κατουρήσουν, να φάνε, να κοιμηθούν, να μάθουν να ζωγραφίζουν!! 


- Αφήστε το παιδί να νιώσει ασφαλές όποτε γουστάρει αυτό. Μην κολλάτε με τη γιαγιά, τη φίλη, τη δασκάλα, τον περιπτερά. Ακόμα πιπίλα, ακόμα πάνα, ακόμα βυζί, ακόμα αγκαλιά, ακόμα μαμά;; Εμένα το δικό μου... Ευχαριστώ για τη συμβουλή και πάμε παρακάτω..

- Όταν χτυπάει, δαγκώνει, πλακώνει, τραβάει μαλλιά, θυμώνει, ουρλιάζει, χτυπιέται, αρπάζει δεν είναι το κακό παιδί. Μαθαίνουμε να χειρίζεται τα συναισθήματα του. Τρομάζει και το ίδιο μαυτά. Είμαστε πρότυπα, δεν ουρλιάζουμε, φωνάζουμε, χτυπάμε για να το σταματήσουμε. Αποδεχόμαστε τα συναισθήματα του και το βοηθάμε με εναλλακτικές και ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ!

- Του δίνουμε οδηγίες με μικρές προτάσεις, ξεκάθαρες και λόγους. Δεν μιλάμε περίπλοκα και περιμένουμε να καταλάβει. Κατέβα από τον καναπέ. Όχι, μην ανεβαίνεις στον καναπέ γιατί θα κάνεις μι και θα πάμε στο γιατρό που δεν σου αρέσει και θυμάσαι την άλλη φορά;;

- Είμαστε εδώ για να παρέχουμε αγκαλιές με το τσουβάλι, επαφή με κάθε αφορμή, αγάπη, ασφάλεια και προστασία, φαγητό, ζεστασιά, ξεκούραση, ερέθισμα και σιγουριά. 

- Διαβάζουμε, τραγουδάμε (ακόμα και φάλτσα) και μιλάμε στο παιδάκι μας συνέχεια

- Αφήνουμε να προσπαθεί χωρίς να παρεμβαίνουμε! Όσο και να αγκομαχάει!!

- Δίνουμε πληροφορίες χωρίς κριτική! Καίει!, Μπλιαχ, Επικίνδυνο! Όχι, μην ακουμπάς καίει, όχι στο στόμα, οχι οχι!

- Όταν λέμε όχι εννοούμε όχι. Δεν θα κάτσεις στην αγκαλιά της μαμάς στο αυτοκίνητο, δεν θα φας άλλο μπισκότο, δεν θα κάτσουμε άλλο στον παιδότοπο. Όχι, άντε μην κλαις πάρε άλλο ένα μπισκότο, έλα άντε κοντά πάμε, κάτσε στην αγκαλιά μου, έλα άντε κάνε άλλη μια τσουλήθρα  και θα φύγουμε. Το παιδί θα αντιδράσει, θα κλάψει και θα χτυπηθεί. Αγκαλιά, ηρεμία και αποδοχή συναισθημάτων. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν ότι εννοείς αυτό που λες, τα κάνει να νιώθουν ασφάλεια. Αλλά σίγουρα θα αντιδράσουν

- Το κλάμα είναι οκ! Μην το φοβάστε!! Αφήστε τα να κλάψουν. Μπορεί να κλαίνε για χίλια δυο πράγματα. Αν είναι αγκαλιά και καταλαβαίνουν ότι τους νιώθετε αδειάζουν την ένταση τους. 

- Προγραμματίζουμε από πριν. Ποιός ο λόγος να πας ένα δίχρονο μακριά χωρίς καρότσι όταν ξέρεις ότι θα κουραστεί και να περιμένεις να είναι ήρεμο; Ποιός ο λόγος να πας σουπερ μαρκετ με ένα νυσταγμένο παιδί και να νομίζεις ότι όλα θα πάνε καλά; Γιατί να παλέυεις να το ντύσεις κάθε πρωι και δεν του βάζεις τα ρουχα του από το βράδυ; Γιατί παλέυεις να του αλλάξεις πάνα στην ιδια αλλαξιέρα και δεν του αλλάζεις αλλού φορώντας εσύ μια πάνα στο κεφάλι;;

- Κάντε, μην δίνετε διαλέξεις και παρακαλητά! Όταν το παιδάκι χτυπιέται κάτω και δεν σηκώνεται να μπείτε στο αυτοκίνητο και εσείς από πάνω παρακαλάτε, απειλείτε, ιδρώνετε, δεν ακούει. Εχει κλείσει διακόπτες και ζει την ένταση αυτού που νιώθει. Σηκώστε το αγκαλιά και πηγαίνετε το ήρεμα στο αυτοκίνητο. Καθίστε λίγο μαζί του μέχρι να ηρεμήσει.

- Παίξτε!! Παίξτε για να τον πείσετε να κάνει τα πάντα. Τρέξτε να προλάβετε την πόρτα, σκουπίστε μαζί, φωνάξτε δυνατά μαζί του, ξαφνιάστε το με μια μεγάλη αγκαλιά και ένα σαγαπώ όταν λέει το μεγάλο του ΟΧΙ

- Να είστε ο εαυτός σας. Στεναχωριέμαι όταν κάνεις αυτό, δεν θέλω να μου μιλάς έτσι, δεν θέλω...Προσωπική γλώσσα, αφήστε τα παιδιά σας να σας γνωρίσουν

- Φυσικές συνέπειες. Δεν θέλω γάντια, δεν κρυώνω! Μην βάζετε γάντια και βάλτε τα στην τσάντα σας. Αφήστε το να σας τα ζητήσει όταν κρυώσει

- Επίβλεψη, επίβλεψη, επίβλεψη. Έτοιμοι να παρέμβετε σε κοπάνημα, χτύπημα, πέσιμο αλλά να τα αφήνετε ελεύθερα να δοκιμάζουν

- Απόσπαση προσοχής. 

- Και παιδιά μην ακούτε τους άλλους! Το παιδί σας είναι μοναδικό και ξεχωριστό. 


Εμπνευσμένο από το βιβλίο, Discipline Without Distress, Judy Arnall και την εμπειρία μου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis