18/11/13

Ο μεγάλος δεν μοιράζεται με τον μικρό

Άγγελος, 3,5 χρονών
Μάριος, 14 μηνών

(Ο Άγγελος κολλάει τις ράγες του τρένου για να παίξει με το τρένο του. Ο Μάριος πλησιάζει να δει τι κάνει. Η μαμά κάθεται στον καναπέ και διαβάζει το βιβλίο της)

- Έλα Μάριε, να πάρε μια ράγα να βάλεις. Έλα, έλα να παίξουμε τρενάκι

(Ο Μάριος παίρνει τη ράγα στο χέρι του. Την κοιτάζει και χαίρεται. Πάει να βγάλει και την άλλη ράγα)

- Μαααάριε, όχι μην τη βγάζεις, έλα, να τη βάλουμε θέλουμε. Μη τις βγάζεις!!

(Ο Μάριος την αφήνει)

- Έλα τις βάζουμε, δώσε μου αυτήν που σου έδωσα τώρα είναι η τελευταία. Μάριε άστην, άστην Μάριε. Πως θα φτιάξουμε το τρενάκι;; Μάριεεεε!! Μαμά;;;
- Έλα Αγγελάκι μου, άστον λίγο να παίξει κι αυτός
- Μα μαμά δεν θα φτιάξουμε το τρένο έτσι. 
- Έλα τώρα είναι μικρούλης ο Μάριος δεν καταλαβαίνει. Άστον

Μφφφ, θέλω να φτιάξω το τρένο και ο Μάριος δεν καταλαβαίνει. Δεν μπορεί να με βοηθήσει να το φτιάξουμε και μετά να παίξουμε;;

- Μάριε έλα σε παρακαλώ, δώσε μου τη ράγα. Έλα.


( Ο Μάριος κοιτάει το τρενάκι, το παίρνει και αφήνει τη ράγα κάτω)

- Έτσι τώρα θα το τελειώσουμε το τρένο! 

(Ο Μάριος αφήνει το τρένο και βουτάει τη ράγα από τα χέρια του Άγγελου πάλι)

- ΜΑΡΙΕ!! Δώστη μου! 

( Ο Άγγελος τον σπρώχνει και ο Μάριος κλαίει)

- Έλα βρε Άγγελε, τι τον σπρώχνεις;; Θα χτυπήσει.
 Δεν καταλαβαίνεις, να παίξει θέλει! 
- Μα μαμά δεν με αφήνει να βάλω τις ράγες, μου τις βουτάει από τα χέρια! Εσύ λες να μη βουτάμε
- Είναι μικρούλης!

Και τι με νοιάζει εμένα! Θέλω να παίξω και δεν μπορεί να περιμένει λίγο. Να ήταν σαν και μένα. Και η μαμά εμένα όλο μου λέει να μην αρπάζω παιχνίδια και να περιμένω τη σειρά μου και του Μάριου δεν του λέει τίποτα! Θέλω να τον πάει κάπου μακριά από το τρενάκι μου!

(Ο Άγγελος φτιάχνει το τρενάκι. Ο Μάριος παίζει πιο κει)

- Μάριε έλα, έλα να το βάλουμε να γυρίσει. Εσύ πάτα το κουμπί να ανοίξω την γέφυρα

(Ο Άγγελος πλησιάζει στις ράγες και βουτάει το τρενάκι και το βάζει στο στόμα)

- ΜΑΡΙΕ!!! Όχι στο στόμα! Μου το σαλιώνεις, θα χαλάσει! Το κουμπί πάτα!! Βάλτο πάνω στις ράγες!!

(Ο Άγγελος του το παίρνει από το χέρι. Ο Μάριος κλαίει.)

- Βρε Άγγελε, πάλι τον έκανες να κλαίει;
- Μα μαμά πήρε το τρένο, δεν πάτησε το κουμπί.
- Να του δείξεις πως να το κάνει
- Του έχω δείξει εκατό φορές!
- Έλα άντε παίξτε ήσυχα, μην τον κάνεις να κλαίει.

Γκρρρ δεν μπορούσε απλά να πατήσει το κουμπί; Πρέπει κάποιος να πατήσει το κουμπί για να σηκώσω τη γέφυρα.

(Ο Άγγελος το βάζει μπροστά και ο Μάριος βγάζει μια ράγα. Ο Άγγελος κλαίει.)

- Μαμααααάαα. Πάρτον, μου χάλασε το τρενάκι μου!!! Πήρε τη ράγαααα!

Πόσο λογικό να θέλει να παίξει ο Άγγελος με το Μάριο. Πόσο δύσκολο όμως εφόσον βρίσκονται σε τόσο διαφορετικά αναπτυξιακά στάδια. Πως το χειρίζεσαι ώστε να μην πάρεις το μέρος κάποιου, να μην παρεμβαίνεις κάθε φορά, και να βρεις τρόπο να τα βοηθήσεις να τα βρίσκουν; 
(Η μαμά βάζει τον Μάριο να παίξει με τα τουβλάκια. Αφήνει λίγο τον Άγγελο να ηρεμήσει με το τρένο του και μετά του ζητάει να κάτσουν μαζί) 

- Αγγελάκι μου σε νευριάζει ο Μάριος ε; Σε νευριάζει τόσο πολύ που τον σπρώχνεις καμιά φορά;
- Ναι, δεν καταλαβαίνει και ενώ του λέω πως να παίξει όλο μου τα χαλάει
- Σε ενοχλεί ε;
- Ναι μα έφτιαχνα τόση ώρα τις ράγες και αυτός μου τις τράβαγε!
- Καταλαβαίνω πόσο ενοχλητικό είναι αυτό, όταν σου παίρνει τόση ώρα να τα βάλεις
- Κάνει τίποτα άλλο που σε ενοχλει;
- Ναι, μου τρώει την πλαστελίνη, δεν μου δίνεις το ψαλίδι μου όταν παίζει κοντά μου, και όλο βουτάει τα πλειμομπιλ μου και τα βάζει στο στόμα
- Αγγελάκο μου, στεναχωριέμαι πολύ όταν τα παιδάκια μου χτυπάει το ένα το άλλο ή μαλώνουν και παίζουν άγαρμπα. Ας κάτσουμε να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να μην σε ενοχλεί και τον ενοχλείς και να παίζετε ωραία
- Ναι, να τον δέσεις!!
- Χεχε, οκ, ναι
- Να τον κλειδώνεις στο δωμάτιο!!χα
- Ναι, θα το ήθελες ε;;
- χεχε
- Τι λες κάθε φορά που πάει να σου πάρει το παιχνίδι να του κάνεις το χεράκι στην άκρη και να του λες "Παίζω με αυτό τώρα Μάριε, όταν τελειώσω θα είναι η σειρά σου να παίξεις." Ο Μάριος ακόμα δεν ξέρει να μοιράζεται. Πρέπει εσύ, εγώ και ο μπαμπάς σιγά σιγά να του μάθουμε. Να έχουμε λίγο υπομονή και να του μάθουμε
- Χμμ εντάξει. Μπορώ να του δίνω κάτι άλλο να παίξει όταν δεν θέλω να μου χαλάσει αυτό που παίζω. Ξεχνιέται εύκολα.
- Ναι να άλλη μια καλή ιδέα. Όσο για τις πλαστελίνες και τα ψαλίδια, θέλεις να καθόμαστε στο καρεκλάκι σου στο τραπέζι όταν παίζεις με αυτά για να μην τα φτάνει ο Μάριος;
- Ναι, ναι μαμά!
- Να τον ρωτάς αν θέλει να παίξει με τα λέγκο ή το τρενάκι για να μάθει ότι μπορεί να διαλέξει και να ξέρεις κι εσύ;
- Ναι, ωραία ιδέα. Και μπορώ να παίζω με τις νερομπογιές όταν κοιμάται;;;
- Όσο θέλεις
- Και όταν δεν ξέρω τι να κάνω;
- Τότε να με φωνάζεις αγορίνα μου!
- Τέλεια μαμά
- Θα δεις, σιγά σιγά θα μεγαλώσει και θα παίζετε πιο όμορφα. Πρέπει να του μάθουμε να μοιράζεται και να παίζει. Αλλά θέλει να περιμένουμε ε;


Η μαμά πρέπει να εξηγήσει λίγο το αναπτυξιακό στάδιο του μικρού χωρίς να κρίνει τον μεγάλο. Να ακούσει την δική του μεριά, να πει αυτό που αισθάνεται η ίδια και να κάτσει με τον μεγάλο να να βρει λύσεις. Να τις ακούσει όλες χωρίς κριτική. Και να προτείνει μερικές όπως οι παραπάνω. Αν το παιδί νιώσει ότι η μαμά του τον καταλαβαίνει και ότι υπάρχουν λύσεις να ευχαριστιέται και αυτός το παιχνίδι με τον αδερφό του και μόνος του θα γίνει πιο υπομονετικός.

Εμπνευσμένο από το βιβλίο Sibings Without Rivarly, Adele Faber & Elaine Mazlish 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis