14/10/13

Καλά μας τα λένε αλλά όταν έχω τα νεύρα μου η μάνα!!

Μαρία, μαμά 35 χρονών
Άννα, 2 χρονών
Άρης, 4.5 χρονών

(Σας προειδοποιώ ότι η μαμά φλιπάρει και μπορεί να υπάρχει και γλώσσα ακατάλληλη!Αυτή τη φορά θα σας βάζω τη σκέψη της μαμάς και όχι του παιδιού)

(Είναι 8:00 το πρωϊ, Δευτέρα. Το ξυπνητήρι χτύπησε και η Μαρία το έβαλε στην υπενθύμιση και έχουν αργήσει. Η Μαρία ανοίγει τα μάτια της και κοιτάει την ώρα)

Ω ρε γαμώτι μου, έχουμε αργήσει!! Τρέχα Μαρία!!

(Η Μαρία μπαίνει στο παιδικό δωμάτιο να ξυπνήσει τα παιδιά για να ετοιμαστούν για τον παιδικό)

- Άρη, Άννα ξυπνήστε μαναράκια μου, έχουμε αργήσει. Έλα Άρη μου σήκω σιγά σιγά να ντύνεσαι. 

- Δεν θέλω μαμααά! Νυστάααζω, άσε με.
- Άννα μου έλα αγκαλίτσα να σηκωθούμε σιγά σιγά να πάμε σχολείο
- Όκιιι, που είναι η πιπίλα μου;;;

Πωπω, δεν θα προλάβουμε με τίποτα. Και ο Νίκος απλά σηκώθηκε και έφυγε! Δεν με ξύπνησε! Όλα απο μένα τα περιμένει! Εμ βέβαια, το ξέρει ότι ο μαλάκας η Μαρία θα τα καταφέρει όλα στο τέλος


- Άρη μου έλα σε παρακαλώ αγόρι μου, άντε τελειώνε, σήκω να ντύνεσαι
- Πφφφφ. Θέλω κοκο ποπς! Θέλω κοκο ποπς!!
- Δεν τρώμε κοκο ποπς τις Δευτέρες, τρώμε μόνο το Σαββατοκύριακο!
- Θέλω κοκο ποπς αλλιώς δεν σηκώνομαι

Γκκρρρ τώρα βρήκε να θυμηθεί τα κοκο ποπς!! Τι κάνω τώρα; Επιμένω στο όριο και τον αγνοώ; Ενδίδω ή θα με καβαλήσει;; Εμμ καλά τα γράφουνε αλλά τώρα τι κάνεις; Πειράζει που θέλω να τον βουτήξω από το χέρι και να τον τραβήξω έξω με το ζόρι;;;

- Άρη δεν έχει κόκο ποπς, μην με νευριάζεις. Τελείωνε!
- Κόκο ποοοοοπς είπα!!Χαζή είσαι;;;

Θα τον κοπανήσω, τώρα όμως! Πραγματικά!

- Άρη τελείωνε, σήκω γιατί η υπομονή μου τελειώνει, θα δούμε τι θα φας!
- Άννα μου έλα αγάπη μου σιγά σιγά να ντυνόμαστε. Να σου έφερα αυτά τα ρουχαλάκια
- Πιπιιιιίλααααα!
- Έλα αγαπούλα μου να η πιπίλα σου. Έλα να βάλουμε ρουχαλάκια
- Όκι αυτήν την πιπίλαα, είναι νταγκωμένη!

Το στανιό μου μέσα! Κοίτα τον άλλον με το πάσο του, παίζει με τα playmobil. Θα αργήσω και ήθελα και ένα γρήγορο καφέ να κάνω ένα τσιγάρο, δεν θα προλάβω. Και θα μας πιάσει και κίνηση και άντε να βρεις να παρκάρεις στον παιδικό.

- Άαααρη, ξεκόλλα!! Ντύσου είπα! Έχουμε αργήσει
- Πιπίιιιλα! Όκι αυτή!

Λοιπόν αναπνοές! Αναπνοεεεές, Μαρία!!! Θέλω καφέ!!!
- Άννα άντε με την πιπίλα, αυτή έχουμε!!

(Η Μαρία ντύνεται, κάνει γρήγορα το πρωϊνό στα παιδάκια και  τα βάζει στο τραπέζι)

- Που είναι τα κοκο ποπς;;
- Άρη μου, το ξέρω ότι θέλεις πολύ κοκο ποπς. Έχουμε ή φρούτα ή τοστ, διάλεξε
- Κόκο ποπς

Θα του πετάξω το μπολ στο κεφάλι! Συγκρατήσου. Θέλω να του δώσω κοκο ποπς να τελειώνουμε. Αλλά δεν πρέπει. Πρέπει όμως να μην του φωνάξω, παρόλο που θέλω να ουρλιάξω. Άντε να κρυώσει ο ελληνικός τώρα, που να τον βάλω;;

- Ντεν τέλω αυτό το μπιμπεγιό!! Ντεν μαρέσει!
- Έλα Αννούλα μου, το άλλο είναι βρώμικο
- Ντεν τεεεέλω!
- Άννα αυτό το μπιμπερό έχουμε!!
- Ουαααααααα!!

Όχι, όχι τώρα κρίση, όχι θέε μου, γιατί σε μένα;;

- Κοκο ποοοοοοπς!!
- Αννούλα μου αγάπη μου, το καταλαβαίνω ότι θέλεις να πίνεις στο μπιμπερό που σου αρέσε και στεναχωριέσαι που δεν είναι καθαρό, ναι αγάπη μου.
- Ουαααααααααα!

Γαμώτι μου, βαράει κρίση! Κι εγώ τώρα πρέπει να κάτσω να την πάρω αγκαλιά να βγάλει το συναίσθημα της να νιώσει ασφαλής;; Πότεεεε;;; Τι ώραααα;;; Με τι υπομονή;;;; Θέλω να κάνω ένα τσιγάρο και να πιω τον καφέ μου σαν άνθρωπος! Με περιμένει τρελή μέρα. Τον Νίκο θα τον σκίσω μιλάμε! 

- Κοκο ποοοοοπς!!
- Άρη!! Σκάσε! Δεν έχει κοκο ποπς
- Ουαααααααα!
- Μαμά είπες κακή λέξη!
- Οτι θέλω θα λέω, δεν έχει κόκο ποπς!
- Ουααααααα, ουαααααα!
- Άννα!!

(Η Μαρία της χώνει το μπιμπερό στο στόμα. Η Άννα το φτύνει και το πετάει κάτω και συνεχίζει να ουρλιάζει δυνατότερα)

- Μαμαααααά!! Κοκο ποοοοπς!! Τώωωωωραααα!

(Ο Άρης κοπανάει το κουτάλι του με δύναμη στον πάγκο)

Αααα δεν μπορώ, θέλω να φύγω! Τώρα βρήκανε τα κωλόπαιδα;;; 

 (Η Μαρία βουτάει το κουτάλι με δύναμη και το πετάει κάτω, κατακόκκινη. Ο Άρης σαστίζει και η Άννα το ίδιο)

- Λοιπόν τελειώσε, δεν έχει φαϊ, δεν έχει τίποτα, θα κατεβείτε και θα πάμε στο αυτοκίνητο να φύγουμε. Δεν προλαβαίνουμε. Αν ακούσω κιχ πραγματικά δεν ξέρω τι θα γίνει.

(Η Μαρία τραβάει την Άννα απο το κάθισμα η οποία κλαίει με δύναμη και τον Άρη από το χέρι.  Μέχρι να βάλει το παλτό της, η Άννα έχει κάτσει κάτω και κλαίει γοερά. Ο Άρης έχει βγάλει τα παπούτσια του και προσπαθεί να βάλει τις παντόφλες του)

- Εγώ θα βάλω τις παντόφλες μου, είσαι κακιά. Δεν θέλω τα παπούτσια μου
- Άρη!! Τα παπούτσια σου τώρα! Θα φάτε πολύ ξύλο σας το λέω! Δεν θα το ξαναπώ. 

(Και τα δυο παιδιά κλαίνε τώρα φοβισμένα)

Η Μαρία έχει πλέον χάσει τη σύνδεση με τα παιδάκια της. Έχει χαλάσει τη σχέση τους, την φοβηθήκανε, έχουν και τα ίδια αγχωθεί με τη συμπεριφορά της, τα έχει απειλήσει, μπροστά τους ωρύεται και έχει χάσει τον αυτοέλεγχο και πάνω από όλα μέσα στο αυτοκίνητο είναι σίγουρο ότι θα την εκνευρίσουν ακόμα περισσότερο και μπορεί η συμπεριφορά της να γίνει χειρότερη! Την χρειάζονται γιατί τώρα πλέον νιώθουν φοβισμένα και μόνα τους ανήμπορα να χειριστούν αυτό που αισθάνονται και η βάση τους, η μαμά τους δεν είναι εκεί για αυτά. Τι θα μπορούσε η Μαρία να κάνει;
Γαμώτι μου, βαράει κρίση! Κι εγώ τώρα πρέπει να κάτσω να την πάρω αγκαλιά να βγάλει το συναίσθημα της να νιώσει ασφαλής;; Πότεεεε;;; Τι ώραααα;;; Με τι υπομονή;;;; Θέλω να κάνω ένα τσιγάρο και να πιω τον καφέ μου σαν άνθρωπος! Με περιμένει τρελή μέρα. Τον Νίκο θα τον σκίσω μιλάμε! Λοιπόν δεν το έχω αυτή τη στιγμή

- Άννα μου, Άρη μου, θα πάω λίγο στο μπάνιο και θα έρθω. Σας αγαπάω πολύ. 

(Η Μαρία ανοίγει την τηλεόραση για παιδικά και πάει στο μπάνιο)

Αααααααγκ!!! Τα νεύρα μου, δεν μπορώ άλλο πραγματικά. Τα έχω φτύσει. 

(Η Μαρία κλαίει και ρίχνει νερό στο πρόσωπο της)

Λοιπόν αναπνοές! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να διατηρήσω τη σύνδεση με τα παιδάκια μου. Τα γλυκά μου τα παιδάκια με χρειάζονται και εγώ έχω φλιπάρει. Αν δεν το πάρω αλλιώς θα χειροτερέψει η κατάσταση και μετά θα έχω στανταρ ενοχές. Έχω εκνευριστεί γιατί δεν έχω πιει καφέ και δεν έχω κάνει τσιγάρο, έχω εκνευριστεί με το Νίκο και εκνευρίζομαι και γιατί δεν θα έχει πάρκινγκ στο παιδικό χωρίς καν να το ξέρω. Τα παιδιά δεν μου φταίνε σε τίποτα και κανονικά β γάζω τα νεύρα μου απάνω τους. Ο Άρης περνάει φάση αντίδρασης και η Αννούλα είναι στην ηλικία των κρίσεων, το ξέρω αυτό, δεν είναι προσωπικό το θέμα. Αν τώρα δεν βιαζόμουν και ήταν Κυριακή θα μπορούσα να τα χειριστώ πολύ καλύτερα.
Λοιπόν θα αργήσω! Ε και; Και με φωνές και χωρίς, το γεγονός είναι ότι θα αργήσω. Θα κάτσω να χαλάσω τη σύνδεση με τα παιδιά μου γιατί θα αργήσω;; Αν είναι δυνατόν.
Λοιπόν και με τα παιδιά μου θα ασχοληθώ και το καφεδάκι μου θα πιω και ας αργήσω και λίγο σήμερα.

- Παιδάκια μου όμορφα!
- Μαμά κοκο ποπς!
- Μαμαααά!! Μπιμπεγιό!!

Για ελάτε εδώ. Άντε Άρη μου σήμερα ας φάμε κοκο ποπς δεν πειράζει. Θα φάω κι εγώ. Αννούλα μου θέλεις να κάτσεις αγκαλίτσα μου να πιούμε το γάλα μαζί;;

- Ναι ναι μαμα!!
- Μαμά να φέρω τα κοκο ποπς εγώ;;; Ή μήπως να φάμε φρούτα;;; Έκοψες πεπόνι εεε;;



 Σίγουρα όσο καλή διάθεση και να έχουμε μερικές φορές τα νεύρα μας ξεφεύγουν και θυμώνουμε. Ο θυμός είναι υγιής αντίδραση του οργνανισμού και κάθε υγιής σχέση έχει θυμό. Πρέπει όμως να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το θυμό μας για να διδάξουμε στα παιδιά μας αυτοέλεγχο, να μην καταστρέψουμε τη σχέση μας με τα παιδιά μας γιατί μερικές φορές είναι ανεπανόρθωτες οι ζημιές.Βρείτε τον τρόπο να ηρεμήσετε πριν μιλήσετε στα παιδιά σας. Κλειστείτε στο δωματιό σας και ουρλιάξτε σιωπηρά, γράψτε σε ένα χαρτί όλα τα συναισθήματα σας και μετά σκίστε το, πάρτε ωτοασπίδες όταν παίζει το παιδικό και ουρλιάζουν τα αδερφάκια, βάλτε μουσική στο mp3 να ηρεμήσετε, σταματήστε το αυτοκίνητο, βγείτε έξω και χτυπήστε ρόδες, αναπνεύστε και μετρήστε μέχρι το δέκα πριν μπείτε μέσα, μην παίρνετε μέρος σε παιχνίδια ισχύος, δεν πειράζει αν φάει παγωτό μια φορά αν τα νεύρα σας ξεφεύγουν, αφήστε τα ψώνια κάτω και φύγετε αμέσως. Κάντε ταιμ αουτ όπως η Μαρία. Τα ταιμ αουτ είναι για τους γονείς, όχι για τα παιδιά. Το βιβλίο από το οποίο εμπνεύστηκα την ιστορία μου είναι απλά φανταστικό. Έχει πολλούς τρόπους να χειριζόμαστε τα νεύρα μας. Σας το προτείνω αν και αγγλικό μόνο. Και σας παραθέτω και ένα καλό λινκ για τρόπους διαχείρισης του θυμού μας από την ίδια την συγγραφέα. Όταν μπορέσω θα το μεταφράσω:-)

http://judyarnall.wordpress.com/how-to-take-a-parent-time-out-with-small-children-underfoot/


Discipline Without Distress, Judy Arnall 

13 σχόλια:

  1. Είναι καταπληκτική η δουλειά σου! Στο είχα ξαναγράψει και τις προάλλες. Αυτό το κείμενο, όμως, ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Ξανά σε ευχαριστώ για τη βοήθεια που μας δίνεις. Ελπίζω να σε μάθουν κι άλλες μαμάδες και να ωφελειθούν όσο κι εγώ. Όπου βρεθώ διαδίδω το blog σου. Ούτε που φαντάζεσαι πόσο πολύ βοηθάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μου άρεσε κάποια στιγμή να τα δω όλα αυτά μαζεμένα, τακτοποίημενα και με λίγα θεωρητικά κείμενα σε ένα βιβλίο. Αν ποτέ το κάνεις αυτό, στο υπογράφω πως θα είναι το δώρο μου σε κάθε φίλη που γεννάει.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου, πραγματικά με κάνεις να θέλω να γράφω κάθε μέρα!! Και με συγκίνησες για αυτό που είπες για το βιβλίο. Εύχομαι να σας βοηθάω όσο μπορώ!

      Διαγραφή
    3. Χριστίνα, διάβασα μια ιστοριούλα σου στο facebook που λες ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη λεκτική βία μέσα στην οικογένεια σαν θύματα γιατί τα παιδιά μπορεί να γίνουν είτε θύτες, είτε θύματα. Όποτε και αν έχεις πρόχειρο υλικό για το πως μπορείς να μην παίρνεις τη θέση θύματος σε τέτοιες λεκτικές αντιπαραθέσεις, θα ήθελα πάρα πολύ να το διαβάσω. Τι μπορείς να πεις όταν ο άλλος έχει νεύρα για να σταματήσεις τον τσακωμό. Το συγνώμη είναι το πρώτο που λέμε για να ηρεμήσουμε τα πράγματα, αλλά τελικά περνάει λάθος μηνύματα στα παιδιά και δεν είναι ικανό να σταματήσει τον παραλογισμό του άλλου.

      Διαγραφή
    4. Συγγνώμη που άργησα να σου απαντήσω. Σκέφτηκα αρκετά την ερώτηση σου και θα ήθελα να μου διευκρινίσεις. Εννοείς τι να πεις στο παιδί σου ή τι να πεις στον σύντροφο σου;

      Διαγραφή
    5. Σωστά. Στο σύντροφο τι λέμε όταν παραλογίζεται? Αυτό που μου συμβαίνει αρκετά συχνά είναι ή να μη θυμάται τι είχαμε πει και να ξεκινούνε στακωμοί επειδή θυμάται πως είχα αναλάβει να κάνω κάτι και δεν το έκανα (γιατί ποτέ δεν το είχαμε συμφωνήσει) ή να είναι πολύ απαιτητικός στους χρόνους που μου δίνει όταν πράγματι έχω αναλάβει να κάνω και δεν προλαβαίνω να το τελειώσω εγκαίρως. Μιλάω και για δουλειές σπιτιού και για επαγγελματικά γιατί αρκετές φορές δουλεύουμε μαζί. Έχω δοκιμάσει να μη μιλάω και να τον αφήνω να τσακώνεται μόνος του, αλλά και αυτό τον εξοργίζει. Έχω δοκιμάσει να απαντάω ψύχραιμα ότι δε θυμάται καλά ή να εξηγώ τους λόγους που δεν πρόλαβα να τελειώσω κάτι, να φέρνω επιχειρήματα ότι ξενύχτησα αλλά και πάλι δεν πρόλαβα, όμως και πάλι θυμώνει. Μου δίνει την εντύπωση πως κάθε φορά που ξεκινάει να με κατηγορεί για κάτι θέλει οπωσδήποτε να γίνει καβγάς. Και συγνώμη να πω πάλι κάτι θα βρει να μου πει, όπως ότι όλα τα γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια και με μια συγνώμη νομίζω πως ξεμπερδεύω. Τι κάνεις εκείνη τη στιγμή όταν αυτές οι διαφωνίες ξεκινούν μπροστά στα παιδιά? Πως τις κλείνεις γρήγορα, χωρίς να ξεφύγει η κατάσταση? Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου!!!

      Διαγραφή
    6. Φιλενάδα μου πως να αντιμετωπίσεις τον σύντροφο σου δεν μπορώ να σου πω. Κι εγώ προσπαθώ:-) Μπορώ μόνο να σου πω τι να κάνεις μπροστά στο παιδί σου όταν υπάρχει λεκτική βία προς τα σένα.Πολύ απλά πρέπει να πεις ότι δεν ανέχομαι/δεν μου αρέσει να μου μιλάς έτσι και να φύγεις από το δωμάτιο. Δεν μου αρέσει που δεν με σέβεσαι. Όταν είσαι έτοιμος να μιλήσουμε με σεβασμό και ησυχία να με φωνάξεις, εδώ θα είμαι να σε ακούσω. Θέλεις να ηρεμήσεις λίγο και μετά να μιλήσουμε; Γενικά να δείξεις στο παιδί σου ότι δεν ανέχεσαι αυτήν την συμπεριφορά, ότι δεν μπορεί να γίνει συζήτηση εποικοδομητική όταν υπάρχουν νεύρα. Στη θέση σου δεν θα δικαιολογούσα τη συμπεριφορά του μπαμπά στο παιδί. Η σχέση του πατέρα με το παιδί είναι δικό τους θέμα. Είναι σημαντικό όμως να δείξεις στο παιδί ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή, και ο μόνος τρόπος είναι να μην την αποδέχεσαι. Επίσης είναι ένας καλός τρόπος να δείξεις στο παιδί ότι υπάρχει τρόπος να ηρεμήσεις και μετά να γίνει συζήτηση. Δεν θα έλεγα δεν θέλω να μου μιλάς έτσι μπροστά στο παιδί γιατί το παιδί μπορεί να νιώσει ότι αυτό φταίει. Εσύ προσωπικά σαν άνθρωπος δεν θέλεις να σου μιλάνε έτσι. Σε ακούω να δικαιολογείσαι, να ζητάς συγγνώμη κτλ, μπαίνεις λίγο στη θέση του θύματος για να αποφύγεις τον καβγά μπροστά στο παιδάκι σου αλλά έτσι δεν του κάνεις καλό. Δοκίμασε το να δεις.
      Ελπίζω να σε βοήθησα:-)

      Διαγραφή
    7. Οουυυ, βοήθησες πολύ! Τελείως διαφορετική οπτική από τη δική μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ, Χριστίνα! Ευχαριστώ και για το χρόνο σου και για τον κόπο που κάνεις για όλους εμάς.

      Διαγραφή
  2. Θα συμφωνησω και γω οτι η δουλεια σου ειναι καταπληκτικη !! Στελνω και γω το μπλογκ σε πολλες μαμαδες να το διαβασουν!! Ευχομαι να συνεχισεις με τον ιδιο ζηλο !! Μπραβο!!!
    Eπισης να ρωτησω διοτι κοιταω τωρα το βιβλιο στο αμαζον εχει πρακτικους τροπους να διαχειριστουμε terrible twos ας πουμε ...διοτι παρατηρω οτι ο γιος μου τελευταια εχει ξεκινησει και ειναι υπερβολικα ανταρτης και εδω πρεπει να φανω δυνατη και σταθερη !! Δινοντας του το σωστο μηνυμα ! Να το παρω λες ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλενάδα σε ευχαριστώ πολύ! Ειδικά απο σένα που σε διαβάζω κάθε μέρα για να μου υπενθυμίζεις τη θετική πλευρά των πραγμάτων, είναι πολύ ωραίο να ξέρω ότι το μπλογκ μου είναι θετικό!!!
      Λοιπόν θα σου πω πρώτα ότι δεν υπάρχουν πρακτικές γιατί μιλάμε για ανθρωπάκια αλλά καταλαβαίνω πως το εννοείς!Κι εγώ μίλαγα συνέχεια για μεθόδους ώσπου με έβαλε στη θέση μου ένας παιδοψυχολόγος!! Το βιβλίο είναι πολύ ωραίο, σου λέει πως να κατανοήσεις την 'ανταρτική' συμπεριφορά τους, να καταλάβεις γιατί την έχουν σε αυτήν την ηλικία και πως να την αντιμετωπίσεις για να έχετε ένα ήρεμο σπίτι και μια καλή σύνδεση! Στο συνιστώ ανεπιφύλακτα!Και μιλάει για όλες τις ηλικίες!

      Διαγραφή
  3. καλησπέρα.Πέσασε από εδώ http://stvassoyahoogr.blogspot.gr/2013/10/blog-post_19.html.Ενα βραβείο σε περιμένει να το παραλάβεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλησπερα
    σε πιο βιβλιο αναφερεστε?
    Ποιο βιβλιο θα μου προτεινατε, αν επρεπε να παρω μονο ενα, απο αυτα που εχετε στη βιβλιογραφια σας? (ελληνικο)
    εχω 2 κορες 31/2 χρονων και 7 μηνων
    ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, θα σου έλεγα να πάρεις το Αναθρέφοντας τα παιδιά αναθρέφουμε τον εαυτο μας, και Τα Μυστικά του Αποτελεσματικού Γονέα. Αλλά εξαρτάται τι ψάχνεις. Πες μου τι περιμένεις από ένα βιβλίο να σου προτείνω κάποιο:-)
      Καληνύχτα

      Διαγραφή

ShareThis